Agastin | Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy

Preparat hamujący wydzielanie kwasu solnego w soku żołądkowym, zawierający inhibitor pompy protonowej. Substancją czynną preparatu jest omeprazol, lek z grupy inhibitorów pompy protonowej (ta grupa leków oznaczana jest niekiedy skrótem IPP). Substancja ta blokuje enzym - pompę protonową (ATP-azę K+/H+) w komórkach okładzinowych błony śluzowej żołądka, przez co hamuje wydzielanie kwasu solnego przez te komórki. Lek stosowany w leczeniu: choroby wrzodowej dwunastnicy, choroby wrzodowej żołądka, refluksowego zapalenia przełyku, podtrzymującym refluksowego zapalenia przełyku, w celu zapobiegania nawrotom, objawowym choroby refluksowej przełyku, zespołu Zollingera-Ellisona, owrzodzeń żołądka i dwunastnicy związanych ze stosowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), podtrzymującym i w celu zapobiegania nawrotom owrzodzeń żołądka i dwunastnicy związanych ze stosowaniem (NLPZ) oraz w celu eradykacji Helicobacter pylori (H. pylori) w skojarzeniu z odpowiednimi antybiotykami u osób z chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy.

Leczenie choroby wrzodowej dwunastnicy: 20 mg 1 raz na dobę przez 2–4 tygodni. W razie potrzeby lekarz może zwiększyć dawkę do 40 mg 1 raz na dobę. Zapobieganie nawrotom choroby wrzodowej dwunastnicy: zwykle 20 mg 1 raz na dobę; u niektórych chorych wystarczająca jest dawka 10 mg 1 raz na dobę. Leczenie choroby wrzodowej żołądka: 20 mg 1 raz na dobę przez 4–8 tygodni. W razie potrzeby lekarz może zwiększyć dawkę do 40 mg 1 raz na dobę. Leczenie refluksowego zapalenia przełyku u dorosłych: 20 mg 1 raz na dobę przez 4–8 tygodni. W razie potrzeby lekarz może zwiększyć dawkę do 40 mg 1 raz na dobę. Leczenie ciężkiego refluksowego zapalenia przełyku u dzieci po 2. roku życia i u młodzieży, gdy inne metody leczenia są nieskuteczne: leczenie powinno być rozpoczynane w szpitalu pod opieką lekarza pediatry; u dzieci o masie ciała 10–20 kg stosuje się 10 mg na dobę a u dzieci o masie ciała większej niż 20 kg stosuje się 20 mg na dobę. Czas trwania leczenia wynosi zwykle 4–8 tygodni; nie stosować dłużej niż 12 tygodni. Nie stosować u dzieci do 2. roku życia ani u dzieci o masie ciała do 10 kg. Długotrwałe leczenie podtrzymujące, w celu zapobiegania nawrotom refluksowego zapalenia przełyku: 10–20 mg na dobę. Zespół Zollingera i Ellisona: początkowo zwykle 60 mg na dobę, następnie lekarz w każdym przypadku indywidualnie dostosuje dawkowanie. Jeżeli dawki są większe niż 80 mg na dobę powinny być przyjmowane w 2 dawkach podzielonych. Leczenie powinno być prowadzone pod ścisłym nadzorem lekarza. Czas trwania leczenia określi lekarz. Leczenie owrzodzeń żołądka i dwunastnicy spowodowanych stosowaniem NLPZ: 20 mg 1 raz na dobę przez 4–8 tygodni. Leczenie podtrzymujące w celu zapobiegania nawrotom owrzodzeń żołądka i dwunastnicy spowodowanych stosowaniem NLPZ: 20 mg 1 raz na dobę. W leczeniu objawowym choroby refluksowej przełyku: 10–20 mg 1 raz na dobę, zgodnie z indywidualnymi zaleceniami lekarza, przez 2–4 tygodni. Jeżeli po 2 tygodniach stosowania preparatu nie nastąpi poprawa, należy skonsultować się z lekarzem w celu dalszej diagnostyki. Eradykacja H. pylori u chorych z wrzodem trawiennym: 20 mg 2 razy na dobę w skojarzeniu z zaleconymi antybiotykami (w zależności od przyjętego schematu leczenia) przez 7 dni, niekiedy przez 14 dni. Nie należy skracać zaleconego czasu leczenia. Nie ma konieczności modyfikowania dawki u osób w podeszłym wieku lub z zaburzeniami czynności nerek. Osoby z zaburzeniami czynności wątroby przed zastosowaniem preparatu powinny skonsultować się z lekarzem, ponieważ konieczne może być dostosowanie dawkowania; w tej grupie chorych nie należy stosować dawki większej niż 20 mg na dobę.

Kategoria zostanie dodana do produktu gdy zostanie sprawdzona przez moderatora.